Эңкейиш, ылдый жер; бөксө, боор. Эңишке аккан суу (Каимов). Эңишке келгенде эс ала түшүп, өргө келгенде артына шыпырылып кетем (Элебаев). Мергенчи көрдүк эңиштен («Эр Табылды»).

Эки балбан ат үстүнөн бири-бирин оодарышып күч сынашкан улуттук оюн, оодарыш. Томпоюп аттан жыгылды, Эңишке түшкөн баласы (Токтогул).

1. эң этишинин кош мамилеси. Буудайык кандын Музбурчак – эңишип киши жеңбеген (фольк.). 2. Эңишке түшүп, бири-бирин эңүү, жеңүү үчүн кармашуу.